Wandelen langs de kust en door de duinen bij Wassenaar

on

Startpunt/eindpunt: Scheveningen-Zwarte Pad Tramlijn 1, aantal kilometers: 14, horeca onderweg: diverse mogelijkheden boulevard Scheveningen, De Boerderij in Meijendel en Onder de Watertoren.

Na weken lang te hebben geregend brak dan uiteindelijk de zon door in februari. Een ideaal moment om een wandeling te maken over het strand en door de duinen. We kozen een wandeling uit één van mijn favoriete wandelgidsen “Wandelen in Rijnland” van Cock Hazeu en Peter Kuiper. Een rondwandeling langs het strand tussen Scheveningen en Wassenaar en door het fraaie duinlandschap van Meijendel. We reden vroeg in de morgen met Tram 1 vanaf het Centraal station Den Haag naar de eindhalte bij het Zwarte Pad in Scheveningen, waar onze wandeling startte.

Strand, zee en zeesterren

Het was zo tien uur in de morgen en het was matig druk op het strand. Hier en daar renden enkele hardlopers in fluoriderend kostuum en sjeesden honden vrolijk heen en weer van de zee terug naar hun baasjes.

De zon scheen in mijn gezicht en ik had er spijt van dat ik mijn zonnebril thuis had laten liggen. Schelpjes kraakten onder mijn schoenen en het geluid van de zee suisde in mijn oor. Vlakbij de vloedlijn waren veel zeesterren aangespoeld. Naast het zeeaquarium had ik zeesterren nog nooit van zo dichtbij gezien. De zeesterren spoelen aan door de stroming van de zee. Het kon te maken hebben gehad met de hevige storm van de afgelopen periode.

Een lange tijd liepen we over het strand. De pier van Scheveningen en het grote reuzenrad leken haast miniaturen van Madurodam. Kraaien, Zeemeeuwen en Scholeksters zochten naar voedsel in het zeewater. Bij de eerste strandopgang verlieten we de zee en het strand en door het mulle zand bereikten we de duinen van het Wassenaarse Meijendel.

De wind ging door het duingras en onze wandeling ging verder door het gevarieerde duingebied van het Nationaal Park Hollandse Duinen.

Duinen, meidoorns en duineiken

We wandelden tussen de stekelige meidoorns en de duinvalleien van Meijendel, het grootste aaneengesloten duingebied van Zuid-Holland. Het leek net een maanlandschap met de heuvels en de lichtgevende groene mosjes. We waren niet de enigen, die kwamen genieten van dit prachtige duingebied. We passeerden een grote groep met vogelaars, die uitgerust met grote verrekijkers vogels aan het spotten waren op één van de vochtige valleien. Ik hoorde vogels kwetteren, maar door de hoge struiken zag ik ze niet. Een tijd lang liepen we door dit heuvelachtige landschap. De kale duinen maakten plaats voor kronkelige kleine duineiken.

Dit landschap deed me denken aan het decor van het sprookjesachtige landschap van de Lord of the Rings. Je zou bijna denken dat achter één van de bomen een angstaanjagende ork tevoorschijn kon komen. We groetten twee dames met allebei een wandelboekje in de hand. Ik vroeg aan ze welk wandelpad ze liepen en de vriendelijke mevrouw vertelde dat ze het Nederlands kustpad wandelen. Ze liepen die dag en behoorlijke etappe van Den Haag naar Katwijk. Ik liet ze ons wandelboekje zien en ze keken nieuwsgierig naar de routes in onze gids.

Bezoekerscentrum, herdenkingsmonument en watertoren

We wandelden verder over de voetpaden en de route leidde ons naar een uitzicht punt. In de verte zagen we het Carlton beach hotel waar we in de morgen onze wandeling aanvingen. We naderden het bezoekerscentrum van Dunea De Tapuit en het pannenkoekenrestaurant De Boerderij. We besloten door te lopen en aan het eind van de wandeling bij Scheveningen ergens neer te strijken voor een versnapering.

We liepen verder tussen de duineiken en de route kwam uit bij de Waalsdorpervlakte. Bij een open veld stonden we even stil bij de kruizen van het herdenkingsmonument. Bij deze vlakte werden 250 mensen geëxecuteerd. Het ligt vlakbij de gevangenis het Oranjehotel. De Duitsers gebruikten deze plek om gevangenen om het leven te brengen. Op 4 mei vindt hier altijd de dodenherdenking plaats.

We vervolgden onze wandeling en bij een open zandvlakte waren twee heren opzoek naar hun hond. Eén van de heren riep Daisy en vroeg of we konden uitkijken naar de twee honden. Een korte tijd daarna kwamen een grijze en een zwarte hond ons tegemoet rennen. Ik riep naar de man “Hier zijn ze!”, maar de man verplaatste steeds, zodat de honden maar heen en weer bleven rennen. Uiteindelijk werd hij weer herenigd met zijn twee trouwe rakkers.

We wandelden verder en in de verte hoorde ik schoten. Het geluid van de schoten leek steeds dichterbij te komen. We kwamen bij het schietterrein van de Koninklijke Scherpschutters Vereniging Oranje Nassau. Een lange tijd ging de route langs het hek van de vereniging. De rust was door de vele schoten even verstoord. We naderden met rasse schreden het eindpunt van de wandeling. We passeerden een achthoekige watertoren. Het 49 meter hoge waterreservoir is echt een eyecatcher in het beschermde natuurgebied. Rond het rijksmonument was het druk met wielrenners en wandelaars, die even neerstreken bij de horecagelegenheid Onder de Watertoren.

Wandelroute

Wil jij deze afwisselende route langs het strand en door de duinen van Wassenaar ook eens wandelen? Kijk hier voor de wandelroute en hier voor de wandelgids “Wandelen in Rijnland”.

Volg me ook via FacebookTwitter en Instagram 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s