Eén van mijn favoriete bossen om te wandelen is het Mastbos in Breda. Het is een koude zaterdag met een strakblauwe lucht en een zonnetje en ik reis af richting het zuiden naar de Nassaustad Breda. Ik heb de Vorstelijke wandeling uit de wandelgids “Vorstelijk Wandelen” van Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig op de GPS geladen en ik start mijn route vanaf het Centraal Station.

Ik besluit de route eens andersom te lopen. Ik wandel door het Stadspark Het Valkenberg, waar door het fraaie weer jong en oud aan de wandel is. De lente heeft zijn intrek genomen. Het gras van het park is bezaaid met paarse krokussen. Ik loop door de lege winkelstraten van Breda en bij bakkertje Bol scoor ik een Brabants worstenbroodje.

Natuurgebied Zaartpark

Ik wandel de stad uit en kom al snel in het natuurgebied het Zaartpark. Bij een eerdere wandeling is het hier een oerwoud van hoog gras en brandnetels. Nu is het een modderig geheel. In dit gebied grazen normaal Galloways, een hoornloos runderras uit Schotland. De zwarte kortbenige koeien met ruig haarkleed zijn nergens te bekennen. Om het gebied te verlaten moet ik door een houten hek. Het is behoorlijk glibberig geworden door de modder rondom het hekwerk. Stapje voor stapje bereik ik het hek en wanneer ik bijna uitglijd hang ik er half aan. Mooie start van de wandeling.

Peter en de raaf

Ik kom bij het Mastbos. Een man met een grote zwarte vogel op zijn hand fietst mij voorbij. Bij het begin van het bos kom ik de vogelaar nogmaals tegen. Het zwarte dier blijkt een raaf te zijn. Ik ben behoorlijk onder de indruk van de immense zwarte vogel op zijn hand. Ik heb nog niet eerder zo’n grote raaf van dichtbij gezien. Tijdens een vakantie in La Palma spot ik wel een kleinere variant van nabij, maar die is de helft van dit enorme exemplaar.

Ik vraag aan de meneer of ik hem even op de foto mag zetten en hij stemt toe. Hij vertelt mij dat hij vaker in het plaatselijk nieuws te zien is. Thuis zoek ik een artikel op over de man met zijn raaf. Peter van de Gurp en zijn raaf Ragnar zijn vaak geziene gasten in het Mastbos. De vreemde vogel begint zijn geduld te verliezen en begint te pikken in de hand van de meneer. We groeten de meneer en wandelen verder over het bospad tussen de hoge bomen. Lees hier meer over Peter en de raaf.

Mastbos

Ondanks het mooie weer verwacht ik het wel drukker in het bos. Ik strijk even neer op een bankje en een vrolijke bruinwitte hond komt even bij mij snuffelen. Mijn schoenen gaan over de droge bospaden. Al voelt de grond onder mij wel wat sompig door het natte weer van de vorige periode. Ik kom bij een uitzichtpunt en heb een fraai uitzicht op het moerassige gebied. Ik wandel om het water dat is omringd door riet en sigaren.

Ik kom bij een wal dat tot ver in de negentiende eeuw dienst heeft gedaan als kogelvanger. Nu heeft het voornamelijk de functie als kikker- en salamanderbroedplaats. Het begint in dit deel van het Mastbos wat drukker te worden.

Ik verlaat het water en ik moet even langs de weg lopen. Al snel kom ik in het gedeelte dat ik het mooiste van het Mastbos vind. Ik wandel tussen enorme naaldbomen. Ik snoof de geur van de dennennaalden op en ik voel me nietig tussen de hoge dennen. Dit oude cultuurbos heeft eeuwen hout geleverd voor onder andere de bouw van het Kasteel van Breda en de Spaanse vloot. Het leverde ook boomgewas voor de masten voor de VOC-schepen (Mastbos).

Ik verlaat de hoge masten en ik kom in één van mijn favoriete stukjes van de wandeling, het Markdal. Het dankt zijn naam aan de beek De Mark, die er doorheen meandert.

Kasteel Bouvigne

Alhoewel ik voor de derde keer in dit gebied wandel, mag één ding niet in de wandeling ontbreken, namelijk Kasteel Bouvigne. De vorige twee keer kan ik het kasteel niet vinden en ben ik er straal voorbij gelopen. Kasteel Bouvigne dateert uit de 16e eeuw en prins Philip Willem koopt het ooit. Nu is het eigendom van Waterschap Brabantse Delta. Ik moet een stukje omlopen om het landgoed niet nog een keer te missen. Ik kom tot het hek van het kasteel en wandel naar de weg om een mooie overzichtsfoto te maken.

Ik verlaat het kasteel en wandel via het Ginneken, dat tot 1942 nog een afzonderlijk dorp was, weer naar het centrum van Breda. De cafés aan het altijd gezellige Ginnekenplein zijn alleen geopend voor afhaal. Op het plein is het druk met gasten die nippen aan hun meeneemkoffie.

Vorstelijk wandelen  

Wil je ook eens een afwisselende wandeling maken in en om Breda? Kijk hier voor de wandelroute. Wil je meer Vorstelijke wandelingen maken? Kijk hier voor meer informatie over de wandelgids.

Volg me ook via 

• Facebook
• Instagram
• Twitter