Wandelen op de Twentse wallen bij Oldenzaal

Startpunt/eindpunt: station Oldenzaal, aantal kilometers: 14, horeca onderweg: Hotel de Wilmersberg

Eén van de mooiste wandelgebieden in Nederland vind ik wel Twente met de houtwallen en het essenlandschap. Uit de wandelgids “Wandelen op de Twentse Wallen” van routemaakster Truus Wijnen en Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig maakten we een wandeling bij Oldenzaal. Ik kan wel zeggen dat ik dit één van de mooiste routes vind, die ik de afgelopen periode heb gelopen.

Op een snikhete dag stapten we de trein uit bij station Oldenzaal. We deden onze mondkapjes af en startten de wandelroute. De wandeling ging niet door het centrum van Oldenzaal en vanaf het station wandelden we door een laan met luxe villa’s. We zetten een aantal van de exemplaren op de kiek. We kwamen bij het Kalheupinkpark.

Ik kan wel zeggen dat ik dit één van de mooiste routes vind, die ik de afgelopen periode heb gelopen.

Kalheupinkpark

We gingen door het klaphek en kwamen in de fraaie Engelse Tuin. Het park werd ooit aangelegd rondom Huize Kalheupink. De tuin is aangelegd in opdracht van Gelderman. Het landgoed staat nog onder beheer van de Geldermanstichting. Het is nu een openbaar wandelpark met bijzondere bomen en fraaie kunstwerken.

We gingen over de slingerpaden langs de amberboom en de Macedonische den.  We kwamen langs het bronzen kunstwerk van Iris Le Rütte “Lucundi acti labores” dat “Na gedane arbeid is het goed rusten” betekent Ik vond het kunstwerk dat bestaat uit twee handen, die een doek vasthouden, prachtig.

Vlakbij het bronzen sculptuur zag ik het kunstwerk waarbij een meisje tussen twee spinnewielen was afgebeeld. De “Spinning Jenny” is naar ontwerp van de kunstenaar Nicolas Dings en vernoemd naar de spinmachine uit 1764. Het kunstwerk verwijst naar de industriële textielgeschiedenis van Oldenzaal. We wandelden het idyllische park uit en kwamen langs de tennisbaan waar we de ballen op het gravel hoorden kaatsen.

Krekels en zonnebloemen

We liepen het park uit en bij een elektriciteitshuisje moesten we even zoeken naar de route. We kwamen in een bosdeel en onze schoenen gingen over smalle bospaden.

We wandelden het kleine bosje uit en kwamen bij een autoweg. Even liepen we langs deze weg en we hoorden het oorverdovende geluid van krekels. Het was een getjirp door het gewrijf van de vleugels van de mannelijke insecten. De kleine beestje sprongen over mijn schoenen.

“Als het warmer buiten wordt, dan maken krekels de hele dag muziek. Je kunt zelfs de temperatuur berekenen met de tjirpende krekels”.

We kwamen langs een veld met zonnebloemen. Wat gaf dat een zomers gevoel. Ik liep even het veld in om deze zomerse bloemen voor de eeuwigheid vast te leggen. We gingen over een smal pad langs het bloemenveld en onze route ging tussen de maisvelden door. We werden ingehaald door een hardloper, die het gebied hier heel goed kende.

Landgoed Egheria en De Tankenberg

We gingen een draaihek door en liepen over Landgoed Egheria. Wat een fraai stukje Nederland is dit! Ik had het gevoel dat ik in het buitenland was met de weilanden omzoomd door de houtwallen met de pittoreske boerderijen. Ook deed het me denken aan onze vakantie een aantal jaren geleden in Zuid-Limburg.

Al gauw kwamen we bij het hoogste punt van Overijssel De Tankenberg. Bovenop de berg zagen we een zeskantige koepel. De Tafanakoepel stamt uit 1844 en wordt ook wel het “koepeltje” genoemd. We liepen even naar boven naar de koepel, waar we een fraai uitzicht hadden op het Twente landschap. We streken even neer bij een bankje vlakbij de koepel.

Ik bleef maar zeggen “Wat is het prachtig hier en ik heb ik geen tijden zo’n mooie wandeling gelopen”. Via een smal paadje wandelden we naar beneden. Een moeder met haar dochtertje wandelden ons tegemoet. Ze waren met een speurtocht bezig. In de verte zag ik een boerderij. Mijn hart ging harder kloppen en ik kreeg het benauwd door het idee dat er wellicht een waakhond op het erf zou lopen.

Ik had het gevoel dat ik in het buitenland was met de weilanden omzoomd door de houtwallen met de pittoreske boerderijen.

Erve Middelkamp

Langzaam naderden we de boerderij. Echter de stress was voor niets, want we gingen over het erf van Erve Middelkamp. Ooit was het Landgoed Egheria eigendom van textielbaron H.J. Ten Cate. Hij verhuisde een oude vakwerkboerderij naar deze plek. De schuur stamt uit 1780. Nu is de boerderij het kantoor van Natuurmonumenten en wordt het gebruikt als vergaderlocatie. We kwamen één van de beheerders tegen bij de boerderij en hij vertelde ons over de functie van de locatie. De plek was mooi onderhouden.

We wandelden verder over de houtwallen en in de verte zagen we een andere boerderij. In het weiland graasden koeien. We liepen over de slingerpaadjes en kwamen bij een autoweg, die we over staken.

We gingen een klaphek door en passeerden een weide vol met zonnebloemen. Het hield maar niet op met de prachtige doorkijkjes en uiteraard maakten we hier weer een aantal foto’s. We wandelden weer langs weilanden met koeien en naderden de tuinen van De Wilmersberg.

Het hield maar niet op met de prachtige doorkijkjes en uiteraard maakten we hier weer een aantal foto’s.

De Wilmersberg

We wandelden door de tuinen van het Landgoed De Wilmersberg. Het buitenhuis, dat nu een landgoedhotel is lag op een heuveltop. Daaromheen lag een fraai aangelegde tuin met een overvloed aan bomen en planten. Ooit was dit buitenverblijf van de fabrikantenfamilie Blijdenstein. Het is ontworpen door de architect Kuipers en de tuin is naar ontwerp van landschapsarchitect Copijn. We liepen door het arboretum met tal van verschillende bomen.

We kwamen bij het hotel waar we neerstreken voor koffie en appelgebak. Het was hier goed toeven onder de parasols en we hadden een fenomenaal uitzicht op de idyllische tuin. Al snel stonden onze koffie en groot formaat appelgebak voor ons. We vulden de Coronavragenlijst in en begonnen met het immense stuk appeltaart wat ik niet volledig op kreeg.

We rekenden af en maakten nog een ronde door de tuin. In de tuin vind je naast het groen ook diverse kunstwerken zoals een beeldengroep vlakbij de entree van het hotel.

Boerskotten

We verlieten De Wilmersberg en wandelden over de Rhodondendronlaan. Wat zou het hier prachtig zijn in het voorjaar als alle struiken in bloei staan. Met rasse schreden naderden we Oldenzaal. We liepen over het Landgoed Boerskotten dat in 1851 door de huisarts Essink was aangelegd.

We wandelden langs karakteristieke boerderijen en we passeerden een kruisbeeld. Mevrouw Baurichter-Essink gaf de opdracht om hier het symbool te plaatsen voor de dankbaarheid dat het gezin de oorlog had overleefd.  Daarachter zagen we het witte beeld van de jachtgodin Diana. Het was hier het jachtgebied van de familie Essink.

We liepen nog een klein stukje door het bos waar we even gingen zitten bij een oude steen, die was gemaakt van een oude molensteen. Vlakbij deze picknickplek zagen we de gedenkstenen van de voormalige bosbazen Spitshuis van Boerskotten.

We kwamen in bebouwd gebied. We hadden de gehele route beschut gelopen en het was wel even afzien met het warme weer om tussen de stenen huizen te lopen. Aan het einde van de wandeling maakten we nog een ronde door het centrum van Oldenzaal, waar we de dag afsloten met een frisje en een borrelhap op een terras aan het terrassenplein.

Wandelroute

Wil je deze adembenemende wandelroute over de houtwallen met fraaie doorkijkjes ook eens lopen. Kijk hier voor de wandelroute en hier voor de wandelgids “Wandelen op de Twentse Wallen” voor meer mooie wandelingen door het Twentse landschap.

Volg me ook via FacebookInstagram en Twitter

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Edwin van der kraan schreef:

    Hoi Vera, Ik heb deze wandeling afgelopen vrijdag gemaakt. Erg mooi, dank voor de tip. Groet, Edwin

    Op zo 30 aug. 2020 16:51 schreef Vera Wandelt :

    > verawandelt posted: ” Startpunt/eindpunt: station Oldenzaal, aantal > kilometers: 14, horeca onderweg: Hotel de Wilmersberg Eén van de mooiste > wandelgebieden in Nederland vind ik wel Twente met de houtwallen en het > essenlandschap. Uit de wandelgids “Wandelen op de Twentse ” >

    Geliked door 1 persoon

    1. verawandelt schreef:

      Hoi Edwin, wat leuk om te lezen dat ik je heb kunnen inspireren met deze wandeling. Fijne zondag groet Vera

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s