In een zonnig, maar koud herfstweekend ga ik op pad met een route uit de wandelgids “Wandelen buiten de binnenstad van Arnhem”, het Geitenpad.  De verwachtingen zijn hoog, omdat ik al eerder een fraaie wandeling heb gemaakt uit deze gids.

Stoomwasscherij en Glansstrijkinrichting v/h Wed. H.J. Spaan-Coenders

Op de Schaapdrift kom ik langs het pand van de vroegere Stoomwasscherij en Glansstrijkinrichting v/h Wed. H.J. Spaan-Coenders waar nu een kringloopwinkel in zit. Ik steek de Velperweg over en loop aan de rand van Park Angerenstein.

Park Angerenstein

Met het Parkenpad , dat ik een aantal jaren geleden wandelde, kwam ik ook door het buitengoed. Het landgoed dankt zijn naam aan de familie van Angeren. Ik ga nu niet diep het park in met de slingerpaden en beekjes en het fraaie rosarium, maar wandel het pad aan de buitenkant.

De bladeren van de bomen krijgen herfstkleuren. Arnhem ontwaakt en de eerste wandelaars zie ik in het park. Ik maak nog een aantal foto’s van het landgoed Rennen Enk in herfsttooi.

Park Klarenbeek en wijk Monnikenhuizen

Ik wandel het park Angerenstein uit en het park Klarenbeek in. De paden zijn veelvuldig bedekt met de gevallen herfstbladeren en mijn wandelschoenen sloffen door de dorren bladeren.

Ik loop weer even het groen uit en wandel tussen een fraai staaltje architectuur. Op het voormalig sportpark van Vitesse is een heuse woonwijk herrezen met appartementen, terraswoningen en villa’s.

Het landschap doet buitenlands aan met de glooiende heuvels en kleine cottages. Het park Klarenbeek waar ik loop, behoort bij het voormalig klooster Monninkhuizen.

Ik kom langs volkstuinen, waar een man en vrouw schoffelen. De dahlia’s staan prachtig in bloei. Ik  wandel constant op de grens van stad en land.

Ik sla een weg in met aan de ene kant woonhuizen en aan de andere kant een voormalig schoolgebouw. Paleis op de Heuvel was tot 1996 een school en vanaf 2008 zitten er woningen in.

Op een grasveldje bij het paleis zie ik een groepje inktzwammen staan. Op het internet heb ik gezien als je het hoedje van de paddenstoel aanraakt dat dan het inkt naar beneden komt. Ik laat de schimmels maar met rust en probeer ze op een afstandje te fotograferen.

Aan een grote boom hangt een schommel. Het kind in mij komt naar boven en ik kan het niet laten om even heen en weer te zwiepen. Ik vlieg heen en weer en heb een fraai uitzicht op het glooiende herfstlandschap. Ik neem het pad tussen heggetjes naar beneden. Ik loop aan de kant, omdat langs mij mountainbikers neer beneden zoeven. Ik wandel langs kleine villa’s.

Tussen de grote huizen in staat een buurt boekenkastje. Alhoewel ik nooit een boek meeneem vind ik het altijd erg leuk om erin te neuzen.

“Overal zie je ze tegenwoordig de minibiebs, kleine boekenkastjes in de tuin van een bewoner of in de buurt. Inmiddels zijn er al meer dan 900 minibiebs en het aantal groeit nog steeds. Je kunt boeken lenen of ruilen. Kijk hier voor meer informatie over de minibieb”

Makrietjes

Ik kom bij een brug met immense betonnen wachthuisjes. De Brug Apeldoornse weg stamt uit 1928. Even sta ik in de rijks monumentale overkappingen en als ik even omhoog kijk, zie ik dat het plafond fraai gedecoreerd is. Ik verlaat de drukke weg en loop weer het groen in. Ik kom bij een wijk met schattige witte laagbouw woningen. De Maycete woningen zoals deze oorspronkelijke noodwoningen heten worden ook wel de Makrietjes genoemd. Het doet me denken aan de huizen in de Rotterdamse Wielewaal. Al blijven deze huizen staan, omdat ze de monumenten status hebben gekregen.

Tegenover de witte huisjes kom ik weer een minibieb tegen en ik kon het niet laten om deze even op de kiek te zetten.

Begraafplaats Moscowa

Het is een af en aan rijden van auto’s bij begraafplaats Moscowa. Een grote familie staat klaar om een graf te bezoeken. De medewerker van het theehuis schikt de stoelen op het terras. Ik loop langs het toegangshek en kom op een lange laan met aan weerszijden hoge bomen. Onder de bomen zie ik oorlogsgraven.

Ik wandel de lange laan uit en loop nog een tijdje over deze acht hectare grote begraafplaats waar zo’n vijftigduizend mensen begraven liggen waaronder Ien Dales en Antoon van Hooff, de oud directeur van Burgers Zoo.

Joodse begraafplaats

Ik loop langs een oude muur. Ik moet op mijn tenen staan om over de muur te kunnen kijken. Ik zie  oude grafstenen. Het is het Joodse gedeelte van de begraafplaats Moscowa. Deze werd aangelegd in 1864 en is nog steeds in gebruik.

Saksen Weimar kazerne

Ik wandel het terrein van de begraafplaats af en kom bij een grote weg. Deze verlaat ik al snel. Ik struin richting een woonwijk waar een aantal grote gebouwen niet geheel nieuw is. Ik kom bij het terrein van de vroegere Saksen Weimar kazerne. Deze kazerne heeft vele gebruikers gehad, maar is sinds 2007 van de gemeente Arnhem en is bestemd voor woningbouw. Je vindt er sociale huurwoningen en koopwoningen. In het oude poortgebouw zit ouderenhuisvesting.

Ik loop het terrein op waar de speelplaats omringd is door woningbouw. Het speeltoestel moet een oud legervoertuig voorstellen. Voor de poort staat een busje. Een nieuwe bewoners laadt zijn spullen uit. Ik wandel onder de oude kazernepoort door.

Vlakbij de kazerne staat een heel klein snackbarretje, Snackbar De Saks kiosk. “De Saks” zoals deze wordt genoemd bestaat al 65 jaar. Eerst kwamen de militairen er voor een frietje mayo en een frikadel speciaal, maar nu komen de klanten uit heel Arnhem en omgeving voor hun zelfgemaakte friet.

Hoogte 80

Ik wandel over een slingerweggetje naar maar liefst 77,5 meter boven NAP. Ik heb een fenomenaal uitzicht vanaf deze plek. In de wijk Monnikenhuizen waar ik sta stonden, was ooit een monnikenklooster en veel later het voetbalstadion Monninkenhuize van Vitesse.  Ik loop weer naar beneden en wandel het groen uit en de wijk De Geitenkamp in.

Tuindorp Geitenkamp

Ik loop onder de bedradingen van de Arnhemse trolleybuslijn, die de afstand overbrugt tussen het tuindorp en het centrum van Arnhem.

Ik wandel door straten met kleine huizen met identieke groene deuren. De voortuinen zijn rijkelijk versierd. Even verlaat ik de woonwijk om over een lang pad tussen hoge bomen te lopen.

De wijk Geitenkamp is tussen 1920 en 1930 gebouwd en is opgezet als tuindorp. Door de afgelegen ligging had het tuindorp veel eigen voorzieningen zoals winkels, scholen en een marktplein.

Ik wandel de bewoonde wereld weer in. Er werd veel onderhoud gepleegd en een aantal straten ligt open. Ook in de wijk Geitenkamp zie ik weer een miniboekenkastje.

Ik wandel langs de huizen met de rode dakpannen. Ik kom bij het marktplein met aan weerszijden winkels, restaurants en cafés. Bij de kleine supermarkt koop ik  wat drinken die ik op een bankje op het plein opdrink. 

De wijk met de poorten doet me denken aan de Tuindorpen in Amsterdam Noord. Ik wandel onder het poortgebouw door, dat is ontworpen door Jan Gratama. Ik kom een aantal creaties al van hem tegen tijdens onze wandelingen door Betondorp en de Transvaalbuurt in Amsterdam.

Witte School

Ik kom bij een plantsoen waar de bomen in herfsttooi sta. Ik steek de weg over en kom langs een opvallend wit gebouw met een rieten dak. De architect H.B. van Broekhuizen ontwierp de Witte School. De school werd in 2005 door een brand in het as gelegd en het markante gebouw werd helemaal herbouwd.

Paasberg

Aan het eind van de wandeling sta nog een aardige klim op het programma. Ik kom bij de Paasberg. Ik beklim de heuvel middels een houten trap. Het doet me denken aan de natuurroute N70 die ik liep bij Berg en Dal.

Ik loop over een met bladeren bezaaid pad door een klein bos. Al snel verlaat ik het groen weer en via een steil pad loop ik naar beneden. Ik houd me goed aan de leuning vast, omdat het met de gevallen herfstblaadjes wat glas is geworden. Ik kom weer in de woonwijk Paasberg.

Museum Bronbeek en ontmoetingscentrum Kumpulan

In de wijk ligt ook het Museum Bronbeek, een museum en verzorgingstehuis voor veteranen van het Nederlandse Leger en het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger. Mijn route  gaat over het landgoed waar middenin het museum ligt. In het park zijn diverse gedenkmonumenten.

Bij het ontmoetingscentrum Kumpulan (Indonesisch voor samenkomst) ga ik naar binnen. De kachel staat behoorlijk te loeien. Het valt als een warme deken over mij heen. Ik loop naar het restaurant gedeelte van het congres- en ontmoetingscentrum. Een Indische dame komt naar mij toe en wijst mij naar een plaats.

Eén tafel in de grote zaal met tafels en stoelen is bezet en ik ga aan een tafel zitten, maar ik word steeds naar een andere plaats gewezen door de ontvangstdame. Als ik eindelijk aan het gewenste tafeltje zit bestel ik een cappuccino en koffie met spekkoek.

Ik blijf niet lang, omdat een bezoek aan het Museum Bronbeek ook niet mag ontbreken. In het museum ontvangt een aardige meneer mij voor een rondleiding. Echter besluit ik, gezien de tijd, dat ik het museum zelf ga ontdekken. Op de begane grond is een tijdelijke tentoonstelling over landstormsoldaat en tekenaar Henk Brouwer. Ik loop langs zijn aquarellen waar hij het dagelijkse leven portretteert tijdens zijn gevangenschap in het Japanse krijgsgevangenkamp Changi.

Op de eerste etage wandel ik door de zalen waar het verhaal van Indië werd verteld. Het verhaal start eind 16e eeuw en eindigt in de periode waar honderdduizenden naar Nederland verhuizen.

In de expositiezalen zie ik uniformen, foto’s en filmbeelden uit die periode. Indrukwekkend vind ik de kantoorinrichting met aan de wanden de namen van de geregistreerde Indische Nederlanders na de soevereiniteitsoverdracht.

Park Presikhaaf en T-huis

Ik wandel het landgoed uit. Uiteindelijk kom ik uit bij het park Presikhaaf. Hier ben ik al eerder met het wandelen van het Parkenpad geweest.

In het park ligt het bijzondere dranklokaal T-Huis. Het restaurant is gevestigd in het koepelgebouw dat ooit bij het Centraal Station van Arnhem stond. Bij de uitbreiding van het nieuwe station verdween deze koepel en nam een woningcoöperatie het monumentale pand over van de NS. Ze schonk het aan de wijk Presikhaaf.

Wandelroute

Wil je deze afwisselende route door parken en over de heuvels van Arnhem ook eens lopen? Kijk hier voor de wandelroute en hier voor de nieuwe wandelgids “Wandelen buiten de binnenstad van Arnhem”.

Volg me ook via 

• Facebook
• Instagram
• Twitter