Wassenaar en Voorschoten in de mist

Startpunt/eindpunt: station Voorschoten, aantal kilometers: 13, horeca onderweg: geen

Er hing een laag van mist over de weilanden bij Voorschoten toen we startten met de Groene Wissel Voorschoten, Wassenaarse landgoederen en Duivenvoordse polder. De paarden in de wei draafden op en neer. In had bij de reacties bij de route gelezen dat het eerste stuk een beetje doorbijten was.

polder-in-de-mist

Voordat we de Landgoederenzone bij Wassenaar binnen wandelden hadden we een aanlooproute langs de autoweg en langs weilanden. Door de dikke nevel waren de bomen in de verte vage silhouetten geworden. Wolkjes damp kwamen uit mijn mond. We wandelden langs boerenbedrijven en roken de lucht van mest. Bij de A44 werd de lucht vermengt met autogassen.

Landgoederenroute

Na een kilometer of twee verlieten we de autosnelweg en liepen tussen de grote villa’s van Wassenaar door. Het ene landgoed was nog groter dan het ander. Rookwolkjes kwamen uit de schoorstenen en de hekken voor de oprijlanen waren behangen met kerstkransen.

Het gebied was ons niet vreemd, omdat we in het voorjaar een route uit de gids Vorstelijk wandelen liepen. Alhoewel de bomen waren ontdaan van de bladeren had de wandeling in winterse sferen ook wel wat.

We wandelden het areaal van Huize De Paauw binnen. Het buitenhuis stamt uit 1556 toen Cornelis Arentsz van der Dussen het liet bouwen. Hij noemde het landgoed Te Pau. Nu is het het raadhuis van de gemeente Wassenaar.

We liepen langs het beeld met de dame die haar rok ophoudt als ze gaat pootje baden in de vijver bij de villa.

Het zou geen wandeling van Bart van Schagt zijn of we verlieten de geasfalteerde paden in het landgoed en baanden we ons over de natte bladerpaden. Onderweg kwamen we twee jonge mannen met metaaldetectors tegen, opzoek naar de erfenissen van de gewezen eigenaren van dit landgoed.

beuk

We wandelden het ene landgoed uit en het andere landgoed weer in. Bij het Landgoed Beukenhaghe kwamen we bij een open veld waar in het midden een gigantische beuk stond. In het voorjaar zette ik deze ook op de foto. Zonder bladeren was deze drager van de beukennootjes nog steeds imposant.

We kwamen veel wandelaars tegen met en zonder hond. Op het bankje bij het Herten-huisje zat een vrouw die wel een uitlaatservice leek te hebben. Ze was omringd door grote en kleine hondjes. In haar tasje naast haar zat nog een heel klein hondje.

We verlieten het bladerpad en onze wandelschoenen gingen verder over een klinkerpad dat door het landgoed zigzagden. Het leek wel of we met de mosheuvels en de beuken met hun kronkelende armen  in de set van een sprookje liepen.

In het bos werd een feestje gevierd. Een vader met een gekleurde wollen muts deelde chips zakjes uit aan een groep jonge kinderen.

Het laatste landgoed dat we aandeden was park Rust en Vreugd. Het was meer rust dan vreugd. Er was niemand te bekennen in de omgeving. We konden heel ver kijken op de lange beukenlaan zonder iemand te zien.

Duivenvoordse polder

We verlieten de landgoederenzone en liepen via de Raaphorstlaan richting de Duivenvoordse polder. Het leek of koningin Maxima en koning Willem Alexander thuis waren. De toegangspoort werd bewaakt door marechaussees.

Het koude winterse weer overviel ons toen we in de openvlakte struinden. Mijn nagels begonnen pijn te doen door de kou en ik was niet voldoende voorbereid op het weer van het vierde jaargetijde. In mijn jaszak vond ik één handschoen. Ik trok mijn capuchon over mijn hoofd  en trotseerde de volgende etappe van de wandeling.

Enkele paarden hadden jasjes aan en de schapen waren met hun wollen truien goed geprepareerd op het koude weer. Ook deze polder had een dikke laag nevel.

We wandelden in marstempo door het open landschap. We werden tegemoet gelopen door een hardloper die aanmerkelijk minder moeite had met de kou. We verlieten het asfalt pad en baanden ons over een wilgenpaadje. We herkenden het weggetje haast niet meer. In het voorjaar moesten we nog door het hoge gras en brandnetels heen zwoegen nu was het een net paadje met hier en daar een geknakte rietstengel.

Aan het eind van het wilgenlaantje kwamen we uit bij het Landgoed de Horsten. Je kon optioneel een paaltjesroute volgen, maar onze gedachte was bij thuis om met een warm kopje koffie onder een plaid op de bank te zitten.

Het laatste stuk van de route ging over het snelfietspad langs het spoor. We konden nog een uitstapje maken naar het wandelpark Rosenburgh, maar die bewaren nog even voor het zomer als de rozen in het rosarium in bloei staan.

Wandelroute 

Wil je ook wandelen langs de fraaie landgoederen van Wassenaar? Kijk hier voor de wandelroute.

Volg me ook via FacebookInstagram en Twitter

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. JaJo-fotografie schreef:

    Wat heerlijk deze kou, als je twee handschoenen hebt in elk geval..;-) De mist maakt het wel echt sprookjesachtig! Het lijkt me een mooie omgeving.

    Geliked door 1 persoon

    1. verawandelt schreef:

      Dag Jeanine, is zeker een mooie omgeving in alle jaargetijden. Het is dicht bij ons in de buurt en wandelen hier vaak in de omgeving.

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s