Het is alweer een tijd geleden dat ik een langeafstandspad heb gelopen. Wel heb ik eerder etappes van het Zuiderzeepad of het Trekvogelpad gedaan. Wat ik zo fijn vind aan zo’n pad, is dat je op verrassende plekken komt omdat je geen rondje loopt. Daarnaast heb je ook een lange tijd een mooi doel voor ogen.

De Traagste Tocht is een pad ontwikkeld door routemakers Rob Wolfs, Rutger Burgers en Henrie van Zoggel. De route loopt helemaal vanaf de woonplaats van Rutger in Amsterdam naar de woonplaats van Rob in Dieren. In totaal telt het pad 16 etappes en is de route zo’n 250 kilometer lang. De etappes zijn met het openbaar vervoer goed bereikbaar en gemiddeld zo’n 15 kilometer lang. Dat is heel goed te doen, en dan heb je tussendoor ook nog alle tijd om ergens te gaan lunchen en onderweg foto’s te maken.
Over het IJ en lunchen in Noord
Het is zaterdag en ik start mijn eerste etappe van 13 kilometer bij Amsterdam Centraal aan de IJ-zijde. Ik pak de Buiksloterwegveerpont om zo aan de andere kant van het IJ in Amsterdam-Noord te komen. Aan de overkant loop ik bij Overhoeks langs de Tolhuistuin en Filmmuseum Eye.

Mijn wandeling gaat richting het Noorderpark, maar in de Van der Pekbuurt, aan de Van der Pekstraat, ga ik eerst langs bij Royalvis voor een visschotel en een potje muntthee met veel suiker.
De zaak gaat om 11.30 uur open en ik ben de eerste bezoeker. Ze moeten nog echt even opstarten, maar met een heerlijke Marokkaanse muntthee kan ik best wel even wachten op mijn visschotel. Volgens Buienradar zou het vandaag een stralend zonnige dag worden, maar niets is minder waar. De buitjes gooien toch wat roet in het eten.

Door het Noorderpark en het Vliegenbos
Na een goede lunchbodem start ik mijn wandeling pas echt. Ik loop een tijdje langs het Noordhollandsch Kanaal en kom opvallend veel platgetreden ratten tegen langs het pad. Mijn route gaat een stukje door het Noorderpark, dat er met het buiige weer een beetje troosteloos uitziet. Dat weerhoudt mensen er overigens niet van om bij de uitspanning in het Noorderpark gewoon op het terras te zitten.

Met een brug steek ik het kanaal over en wandel nog een stukje door een groen perkje, dat al snel overgaat in het W.H. Vliegenbos. De bomen staan hier nog aardig in blad, al zijn ze inmiddels wel geel geworden. In het bos rijden opvallend veel jongeren op de fiets. Boven me vliegen groene, veel geluid makende halsbandparkieten. Over het pad huppen twee eksters en een merel vliegt van tak naar tak. Door de vele poeltjes in het bos zijn hier trouwens ook ijsvogels te vinden.

Het idyllische Nieuwendam en Café ’t Sluisje
Ik verlaat het bos en kom uit bij het idyllische Nieuwendam, een parel dicht bij het drukke Amsterdam. Dit voormalige vissers- en schippersdorp ontstond in de 16e eeuw bij een nieuwe dam en was vroeger door het vrije uitzicht over het IJ een geliefde plek voor gepensioneerde kapiteins, het werd dan ook wel de ‘kapiteinshemel’ genoemd. Hier vind je nog tientallen authentieke houten huizen met karakteristieke klokgevels, waarvan een groot deel rijksmonument is.

Op de dijk passeer ik Café ’t Sluisje naast het oude sluisje. Dit gezellige dorpscafé is gevestigd in een historisch pand uit 1565 en opende in 1904 zijn deuren als pleisterplaats voor schippers en passanten. Toen het café na ruim een eeuw in handen van dezelfde familie verkocht dreigde te worden, kochten buurtbewoners het pand samen op om deze iconische plek voor de dijk te behouden.

Modderige graspaden en de Oranjesluizen
Mijn wandelschoenen gaan nog even over de klinkers van de Nieuwendammerdijk, alvorens ik de dijk verlaat. Het verharde pad wordt ingeruild voor een graspad. Dat oogt heel landelijk, maar met een natte ondergrond is het niet altijd even fijn. Ik stroop mijn broekspijpen maar naar boven, zodat ik niet helemaal onder de modder kom te zitten, en probeer wat meer aan de randen van het pad te lopen om de ergste blubberpoelen te vermijden.

Een tijdje loop ik over deze drassige paden. Het is echt wisselend weer: dan weer buien en dan weer zon, er is geen pijl op te trekken. Mijn wandeling gaat door het grasland richting het immense Oranjesluizencomplex. Met twee trekpontjes sta ik uiteindelijk bij de sluizen. Vanaf daar heb ik een fraai uitzicht op het IJ, met enerzijds de moderne nieuwbouwprojecten zoals de Sluisbuurt en Cruquius, en anderzijds pittoreske plaatsjes zoals Schellingwoude.

Opwarmen bij Proeflokaal ’t Nieuwe Diep
Via een grote brug steek ik het Amsterdam-Rijnkanaal over richting het Flevopark, dat eigenlijk in alle jaargetijden een prachtig park is. Ik wandel over de slingerpaden door het bos. Het park wordt voor een groot deel omringd door de Joodse begraafplaats Zeeburg, één van de grootste van Europa.

Midden in het park zit een van mijn favoriete plekken van Amsterdam: Distilleerderij en Proeflokaal ’t Nieuwe Diep. Deze kleine ambachtelijke distilleerderij is gevestigd in een monumentaal gemaal uit 1880. Ze stoken hier zelf zo’n honderd verschillende jenevers, bitters en oud-Hollandse likeuren met grappige namen zoals Bruidstranen, Volmaakt Geluk, Bittere Lijdenstroost en ’t Hempje Licht Op.

Binnen hangt een heerlijke huiselijke sfeer, compleet met de oranje huiskat die de toepasselijke naam Neutje draagt. Omdat hij er woont, is hij als het ware de echte eigenaar van het proeflokaal. De jonge jongen achter de bar raadt me een warme cider aan. Ik mag het even proeven en dat smaakt echt goed met dit koude, natte weer. Ook geeft hij me een paar kattensnoepjes die ik aan Neutje mag geven.

Het laatste deel van mijn wandeling gaat weer door het park en vanaf daar wandel ik naar station Amsterdam Science Park, waar deze eerste etappe eindigt.
Wil je deze wandeling ook lopen? Kijk hieronder voor de wandelroute.
Volg me ook via