Als ik tijdens mijn vakantie in Marseille ben, staat een bezoek aan Unesco Werelderfgoed La Cité Radieuse van de Franse architect Le Corbusier op het programma. Met de metro ga ik vanuit het centrum naar de dichtstbijzijnde metrostation Rond-Point du Prado. Als ik uitstap miezert het een beetje. Ondanks dat de grote stad in het Zuid-Franse Provence veel zon kent, is het niet altijd weer zeker.
La Cité Radieuse van Le Corbusier
Ik stap uit bij een groot winkelcentrum en tijdens mijn wandeling van 20 minuten naar het Unesco Werelderfgoed van de Franse architect Le Corbusier passeer ik het stadion Orange Velodrome van de Marseillese voetbalclub Olympic Marseille. Ik wandel onder de platanen over de Avenue du Prado, een 3,4 kilometer lange verkeersader die het 6de en 8de arrondissement verbindt.
Na een wandeling van 20 minuten kom ik aan bij het meesterwerk van de Franse architect. Het betonnen kolos met de gekleurde raampartijen steekt boven de bomen uit. Ik wandel door een parkje naar de ingang van het appartementencomplex uit 1952. Het telt negen verdiepingen. In de hal wacht een groepje toeristen voor een rondleiding, die hier regelmatig wordt gegeven. Ik loop naar de receptionist en ik vraag of ik het gebouw mag bezichtigen. Hij vraagt me of ik registratielijst wil invullen en vertelt me dat ik de 3de, 4de en 9de verdieping mag bezoeken. De andere verdiepingen zijn niet publiek toegankelijk vanwege het respect voor de bewoners.
Ik ga naar de 3de verdieping waar een hotel en winkels bevinden. Met een betonnen trap kom ik op de vierde verdieping met bedrijven. Ik wandel door de donkere gangen en ga met de lift naar de 9de verdieping naar het dak waar bepaalde delen toegankelijk zijn voor publiek. Om het uitzicht over de stad te bekijken moet ik op mijn tenen staan om de hoge betonnen reling te kijken. Het begint meer te miezeren en ik besluit om het open dak te verlaten.
Le Corbusier was een invloedrijke Franse architect en stedenbouwkundige uit de 20e eeuw. Hij stond bekend om zijn modernistische ontwerpen en zijn ideeën over functioneel wonen. La Cité Radieuse uit 1952 is een van zijn bekendste projecten en geldt als een belangrijk voorbeeld van modernistische architectuur.
Wandelen langs de rivier Huveaune
Omdat het nog vroeg is, heb ik nog een wandeling op het programma staan. Op internet heb ik gevonden, dat je vanaf La Cité Radieuse gemakkelijk via de Franse rivier de Huveaune naar de Middellandse zee kunt wandelen. Na 10 minuten neem ik het wandelpad langs de rivier, dat eerst nog droog lijkt, maar na een aantal minuten wandelen begint het echt op een stroompje te lijken.
De Huveaune is een rivier in Zuid-Frankrijk die door Marseille stroomt en uitmondt in de Middellandse Zee. In het verleden speelde de rivier een rol in de lokale industrie. Tegenwoordig is het vooral een rustige waterloop met wandelpaden langs delen van de oever.
Het wandelpad passeert een aantal parkjes en het bijzondere betonnen gebouw van de Ballet Academie van Marseille ontworpen door de architect Ronald Simounet.
Parc en Château Borély
Bij een brug over het water kom ik bij de ingang van het Parc Borély. Bij de ingang heb ik meteen een mooi uitzicht op het kasteel Borély, dat vroeger van een rijke familie was.
In 1856 koopt de gemeente het kasteel Borély samen met een deel van het omliggende landgoed. In de jaren daarna wordt het gebied stap voor stap omgevormd. Tussen 1860 en 1880 ontstaat hier het huidige Parc Borély, als onderdeel van de stadsontwikkeling van Marseille. Het park wordt ontworpen door landschapsarchitect Adolphe Alphand, die ook in Parijs samenwerkte met Baron Haussmann. Naast het park komen er ook een hippodroom en een golfbaan, die al in de jaren 1860 worden geopend en het gebied verder vormgeven.
Ik maak een wandeling door het uitgestrekte park en bij de Engelse vijver ga ik even op een bankje zitten. Over de vijver vliegen boerenzwaluwen en op een verhoging in de vijver zit een aalscholver te zonnen. Wilde eenden dobberen op het water en boven mijn hoofd cirkelen meeuwen. Aan de overkant hoor ik een pauw.
Ik wandel verder over het landgoed en kom langs monumentale bomen. Ik loop richting het kasteel waar het museum voor decoratieve kunst in is gevestigd. Graag breng ik een bezoek aan het museum, maar op maandag is zoals zoveel musea, het museum gesloten. Waar ik ook geen bezoek aan breng is de botanische tuin. Bij thuiskomst lees ik dat deze een Japanse en Chinese tuin bevat. Een goede reden om nog eens terug te komen.
Prado stranden
Ik vervolg mijn route richting de Middellandse Zee kust en ik kom uit bij de Prado stranden. Op de boulevard is het nog voorseizoen en het reuzenrad staat nog stil. Daar achter gaat de zee wild tekeer. De golven ketsen tegen de rotsen. In de verte zie ik een klasje met surfers en nog verder de schermen van windsurfers. Met mooi weer kom ik zeker weer terug naar de kust. Ik pak de bus 19 richting het centrum van Marseille.
Volg me ook via
Vera Wandelt 