Tijdens mijn stedentrip naar de Zuid-Franse stad Marseille maak ik een wandeling van iets meer dan vijf kilometer door de wijken Noailles, Cours Julien en Chave. Drie karakteristieke wijken in het oude centrum van de stad. Ik start mijn route in de wijk Noailles.

Het is de plek voor liefhebbers van lekker eten en wordt ook wel de buik van Marseille genoemd. Ik struin door smalle straatjes waar ik veel winkels zie met rieten manden, specerijen, sponzen en zeep. Je kunt er terecht voor tajines of couscous. Op straat zit een kleine zwarte kat met een rood flitsend bandje. Ik geef “le petit chat noir” een aaitje en ze rolt tevreden over de straat.

Wat deze wijk zo bijzonder maakt, is de enorme invloed van immigratie. Marseille is al eeuwenlang een havenstad waar mensen uit Armenië, Italië, Noord-Afrika en andere delen van de wereld samenkomen. Dat zie ik terug in Noailles met zijn geuren en smaken, maar ook in Cours Julien waar culturen samenkomen in kunst, muziek en eten.

Niet voor niets zeggen de inwoners hier: “Nous sommes tous d’ici et d’ailleurs”: “Wij zijn allemaal van hier en van elders”. Die mix van achtergronden geeft de Marseille een rauw, levendig en internationaal karakter dat nergens anders in Frankrijk zo sterk voelbaar is.

Rue d’Aubagne, een zwarte bladzijde

Bij de Rue d’Aubagne kom ik op een plek met een zwarte bladzijde. Op 5 november 2018 stortten vroeg in de morgen de huizen op nummer 63 en 65 in. Acht bewoners kwamen om het leven. Het leidde tot protesten tegen de slechte staat van de huizen in de stad. De gemeente liet het opknappen, maar het blijft een gevoelig onderwerp.

Escaliers de Cours Julien:  street art en uitzicht

Ik wandel verder naar de Escaliers de Cours Julien. De trappen werden gebouwd in 1859 en gaven bewoners directe toegang tot het lager gelegen deel van de stad. De trap is een toeristische trekpleister en volledig bedekt met graffiti. Onder de trappen zit de ingang van de metro. Boven aangekomen kijk ik uit over de stad en over een levendig plein: het hart van Cours Julien.

Cours Julien: creatief en levendig

Het plein met water en een fontein is omringd door restaurants. Je vindt hier ook La Baleine, een arthouse bioscoop waar zowel Engels- als Franstalige films worden vertoond. Ik verlaat het plein en wandel door kleurrijke straten vol graffiti. Er heerst een ongedwongen sfeer.

Place Jean Jaurès: de vlooienmarkt

Op Place Jean Jaurès is een vlooienmarkt gaande. Het is echt een kleedjesmarkt, wat ik ken van Koningsdag. Jong en oud hebben hun spullen uitgestald. Het plein is recent opgeknapt, autoluw gemaakt en voorzien van een speeltuin. Doordeweeks is hier een warenmarkt.

Pastis bij Au Petit Nice

Ik wandel langs kleding en prullaria en neem plaats bij Au Petit Nice. Ik ga zitten op een brandweerrode plastic stoel en bestel het drankje van Marseille: pastis. Het is nog vroeg voor sterke drank, maar ik wil het toch proeven. Vanaf mijn stoel kijk ik uit over het plein en observeer ik het buurtleven om me heen.

Pastis is het drankje dat onlosmakelijk met de Zuid-Franse havenstad is verbonden. Deze anijsdrank wordt meestal aangelengd met water, waardoor de heldere gele vloeistof langzaam troebel wordt. De smaak is kruidig en fris tegelijk, perfect voor warme dagen. Het drinken van pastis voelt als een klein ritueel en hoort echt bij het lokale leven van Marseille.

Église Notre-Dame du Mont

Ik verlaat Le Plaine en dwaal verder door de graffiti-straten van Cours Julien. Vlakbij het metrostation sta ik voor de Église Notre-Dame du Mont. De kerkdienst is net afgelopen en buurtbewoners staan buiten na te praten. Ik loop even naar binnen voordat ik mijn weg vervolg.

Chave:  rust en lokale sfeer

De kleurrijke straten maken plaats voor de rustige woonwijk Chave. Ik wandel over Boulevard Chave, waar boetiekjes en cafés zitten. Omdat het zondag is, is niet alles open. In de verte hoor ik kerkklokken. Bij Église Saint-Vincent-de-Paul zie ik kerkgangers op de trappen napraten.

La Canebière en Lycée Thiers

Ik wandel verder over Boulevard La Canebière, onder de schaduw van platanen. Ik maak een uitstapje naar Lycée Thiers. De beste maar ook strengste middelbare school van Marseille. Hier zaten ooit bekende namen zoals Edmond Rostand, schrijver van Cyrano de Bergerac. De school is niet toegankelijk, maar ik blijf even staan op het plein ervoor.

Lunchen bij Dima een smaakvolle afsluiting

Mijn wandeling eindigt rond lunchtijd. Ik besluit vlakbij mijn hotel te lunchen bij het Marokkaanse restaurant Dima. Ik ben de eerste klant en neem plaats midden in het restaurant. Al snel staan brood, scherpe rode tapenade en een karaf met water op tafel. Ik kies voor een tajine met olijven en kip. Binnen tien minuten staat het dampend voor me. Het is werkelijk heerlijk. Ik sluit af met mierzoete, sterke Marokkaanse muntthee. Echt een aanrader!

Wat me opvalt tijdens mijn wandeling is dat je niet overal kunt pinnen. Vooral kleine restaurants, cafés en marktkramen werken nog regelmatig met contant geld. Het is dus slim om altijd wat cash op zak te hebben, zodat je niet voor verrassingen komt te staan wanneer je ergens spontaan wilt gaan eten of drinken.

Wandelroute

Wil je deze wandelroute “Wandeling Noailles, Cours Julien en Chave” ook wandelen? Kijk hieronder voor de wandelroute en de gids Time to Momo Marseille.