5 redenen om Apeldoorn te bezoeken

Het Gelderse Apeldoorn is een ideale plek om een aantal dagen door te brengen. Je zit vlakbij prachtige bossen en met de Apenheul en Paleis Het Loo binnen handbereik is het er goed vertoeven. Tijdens een lang weekend brengen we een bezoek aan dierentuin Apenheul, wandelen we door de fraaie paleistuinen van Paleis Het Loo, gaan we op ontdekkingstocht in CODA Museum en overnachten we in het Oude Kantongerecht.

Aapjes kijken in de Apenheul

Het is alweer tien jaar geleden dat we dierentuin de Apenheul bezochten. We pakken vanaf het centrum de bus naar het apenpark. De buschauffeur zet ons bij de ingang van de Apenheul uit en vandaar maken we een korte wandeling door het Stadspark Berg & Bos voordat we de echte entree van het park bereiken.

Bij de ingang staat een rij met schoolkinderen met blauwe vestjes te wachten totdat ze oog in oog staan met ruim 300 apen. We hebben thuis al kaartjes gekocht en kunnen snel doorlopen. Bij de ingang kun je ook een groene apentas krijgen waar je je tas in kunt doen, zodat de loslopende apen niet je spullen uit je tas kunnen halen. Onze tassen zijn gelukkig apenproof.

We lopen al direct de gebied van de schattige doodshoofdaapjes in. Een mevrouw adviseert om mijn zonnebril in mijn tas te doen voor het geval de aapjes er ook interesse in hebben. Boven ons hoofd klauteren de gele aapjes met zwarte kopjes. De aapjes uit Zuid-Amerika hebben al snel een mevrouw met kinderwagen in het vizier. De kinderwagen is al snel bezet met de kleine aapjes. Ze doorzoeken de wagen op eten, maar ze hebben pech. Eén van de aapjes springt naar een man met een kaal hoofd en wrijft met zijn kleine pootjes over zijn hoofd.

We vervolgen de route en komen langs de wolapen, die van tak naar tak springen. Het park is prachtig aangelegd. Met uitgestippelde route wandel je op een natuurlijke manier langs de verschillende apensoorten. Behalve grote apensoorten zoals de Gorilla’s en de Orang-oetans lopen de meeste apen los. Zo kun je de hoofdroute lopen, maar kun je ook via kleine gangetjes de apen spotten. We komen bij de Bonobo’s, die oorspronkelijk in Congo leven. De Bonobo’s lijken op Chimpansees, maar zijn iets slanker. We zien een aantal kleintjes van de mensapen. Ze lopen op de knokkels van hun handen en zijn al aardig behendig.  

Eén van de mooiste en imposanste apen van de Apenheul vind ik wel de Orang-oetans. Deze mensapen afkomstig van het Indonesische eiland Borneo hebben met hun roodoranje vacht en hun lange armen een bijzonder uiterlijk. In het binnenverblijf kunnen we de apen goed bekijken. Eén van de mannetjes met platte wangen ligt dichtbij het glas op een strootje te kauwen. Ondanks onze aanwezig gaat de enorme aap stoïcijns door met zijn bezigheid. Buiten zitten kleinere exemplaren van de apen. De kleinste speelt met een touw en gaat vervolgens bij een andere aap aan de waterkant zitten. We nemen een smal paadje langs het water waar we de twee nog beter op de foto kunnen zetten.

We wandelen door naar het volgende losloopgebied met de Berberapen. We komen bij een kale vlakte waar de kleine apen bij een stroompje water zitten. Op een stam zit een aap met een baby. Ontzettend schattig om te zien. Deze apen komen oorspronkelijk voor in het Atlas-en Rifgebergte op de grens van Marokko en Algerije.

We volgen de route en komen langs het grote verblijf van de grote en sterke Gorilla’s. We bezoeken een kleine tentoonstelling over de geschiedenis van deze grote mensapen in de Apenheul. We komen ook langs het binnenverblijf, maar door een bordje weten we dat alle reuzenapen buiten zijn.

We wandelen over een pad tussen de bomen. We komen bij het meest bijzondere verblijf van de Apenheul, het nachtdierenverblijf. Het is even oriënteren in het donker, maar dan zien we tussen de takken de Grijspootdoeroecoeli’s, een nachtaap uit Colombia en onderaan een tak hangt een Luiaard. Voor een Luiaard is deze vrij actief, omdat hij van ondersteboven van tak naar tak gaat. Na twee uur ronddwalen in het park naderen we de uitgang.

Vorstelijk wandelen bij Paleis Het Loo

Vanaf de Apenheul wandelen we naar de volgende attractie in Apeldoorn, Paleis Het Loo. We lopen door het Wassenaar van Apeldoorn naar het paleis. Via het parkeerterrein komen we bij de ingang van Paleis Het Loo, waar we een kaartje kopen voor het museum. Gezien de drukte van het paleis moeten we een tijdsslot reserveren en we kopen voor 14.00 een kaartje, zodat we eerst nog even kunnen lunchen.

Bij restaurant Prins Hendrik garage aan het stallenplein nemen we een plekje bij het raam en bestellen we een broodje en fris. De bediening is supersnel en waarschijnlijk goed ingespeeld om de grote bezoekersaantallen. Voordat we naar het paleis wandelen, nemen we nog een kijkje in de paardenstallen en het koetshuis, waar de oude koetsen van de Oranjes zijn uitgestald.

Het begint te miezeren als we naar het Paleis Het Loo lopen. Met grote gele pijlen is de route naar het paleis aangegeven. De grote bomen langs het pad geeft ons enige beschutting tegen de lichte regen. We betreden de tuin, die ondanks de nazomer er nog fleurig uitziet.

“Achterkleinzoon van Willem van Oranje kocht het kasteel Het Oude Loo aan en liet het door architect Jacobus Roman verbouwen tot een nieuw paleis. Van 1686 tot 1975 woonden Nederlandse stadhouders en koningen er. Prinses Margriet en Pieter van Vollenhoven waren de laatste bewoners. Sinds 1984 is het een museum. Het is meerdere malen gerenoveerd met de laatste renovatie in 2018. Sinds april 2022 is het weer voor publiek toegankelijk. Een deel van Paleis Het Loo wordt nog verbouwd en krijgt een ondergrondse uitbreiding. “

Het begint harder te regenen en we besluiten het museum te bezoeken. Je kunt twee routes lopen. De eerste route gaat langs de vertrekken, waar het verhaal van koning Willem III en koningin Mary Stuart wordt verteld. De tweede route laat de geschiedenis van koningin Wilhelmina en haar dochter Juliana zien. Na de paleisroutes nemen we de steile trappen naar het dak van het paleis om de tuin van bovenaf te bekijken. Het is een bliksembezoek, omdat het behoorlijk regent.

We wachten tot de ergste regen voorbij is en wandelen via de Loolaan richting het centrum. We passeren de zeventien meter hoge obelisk uit 1901. De Naald was een cadeau van Apeldoorn aan het bruidspaar koningin Wilhelmina en prins Hendrik. De Naald kreeg een hele andere betekenis toen tijdens Koninginnedag in 2009 Karst Tates tegen het hekwerk eindigde, nadat hij acht mensen doodreed. Vlakbij de Naald staan we even stil bij een monument met glazen ballonnen ter nagedachtenis aan de slachtoffers.

Cultuur snuiven in CODA Museum

In het cultuurkwartier van Apeldoorn brengen we een bezoek aan het CODA Museum. Het museum bevindt zich in het cultuurhuis van Apeldoorn, waar de bibliotheek, het museum, het archief en een innovatielab zijn ondergebracht. We laten onze Museumkaart scannen en we bergen onze tassen op in één van de vele kluisjes van CODA.

Automatisch komen we langs het Innovatielab waar een kleine expositie over 3 D printen te zien is. Via poortjes komen we in CODA waar we de fototentoonstelling “Inside the outside” bezoeken. Werken van 17 kunstenaars zijn tentoongesteld en veel werk van de natuurfotograaf Richard Tepe is te zien. Wat ik mooi vind aan de tentoonstelling is dat foto’s met de nieuwste technieken worden getoond. In verband met de opbouw van een nieuwe tentoonstelling kunnen we de bovenste verdieping van het museum niet bezoeken.

Wandelen langs Jarig Aapje

In de Marktstraat in het centrum van Apeldoorn vinden we “Jarig Aapje”, een kunstwerk van één van mijn favoriete kunstenaars Florentijn Hofman. Het aapje van roodbruin cortenstaal ontwierp Hofman ter ere van het 50 jarig jubileum van Apenheul in 2021. Het is niet de eerste keer dat de kunstenaar een kunstwerk maakt voor de verjaardag van een dierentuin. Hij ontwierp al eerder het Feestvarken voor het 100 jarig bestaan van Burgers’ Zoo in Arnhem.  

Bijzonder overnachten in het Oude Kantongerecht

Tijdens ons verblijf in Apeldoorn overnachten we in het Oude Kantongerecht. Sinds 2015 is in dit monumentale gebouw aan het Marktplein een Bed en Breakfast. Het was van 1838 tot 2002 nog een kantongerecht. Bij binnenkomst zie je de prachtige entree met fraaie trap. Het Oude Kantongerecht biedt mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt een werkplek.

Eén van de medewerkers geeft ons een rondleiding door het gebouw en we krijgen de sleutel van een ruime kamer in fleurige kleuren. Op de kamer kun je koffie en thee maken. Op de gang is een badkamer, wc en een keuken. In verband met voedselverspilling kun je op een formulier aangeven wat je wilt eten bij je ontbijt. Naast een B&B kun je in het Oude Kantongerecht ook lunchen of genieten van een High Tea. Het ontbijt nuttigen we ’s morgens in het restaurantgedeelte en krijgen we op een etagère onze broodjes, kaas en eitjes.  

Volg me ook via 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s