De weersvoorspellingen zijn niet heel goed als ik zaterdag op pad ga voor een wandeltocht rond Assen. Ik loop de Stadse Tocht Assen, een wandeling op de rand van stad en land. Mijn 14 kilometer lange route start achter het station van Assen.

Ik loop door een woonwijkje met lage huisjes. Al snel kom ik bij een parkje rond een grote vijver. Ik volg het smalle paadje langs het water. De huizen rondom dit Oosterpark vormen een mengelmoes van oud en nieuw. Ik verlaat de bebouwing en kom door het Landgoed Valkenstijn.

Landgoed Valkenstijn

Alhoewel de bomen nog kaal zijn, ligt de buitenplaats er fraai bij.

Het landgoed in het oosten van Assen is zo’n veertig jaar in bezit van de gemeente Assen. Het is gebouwd door Zeino Joachim van Welvelde. In 1842 kreeg het landgoed de naam Valkenstijn. Het kwam toen in bezit van Augustinus van Valkenstijn. De graven van Augustinus en zijn vrouw Louise Aubry d’Arancey liggen nog op het landgoed.

Mijn pad komt langs de vroegere graven van de vroegere eigenaren van dit buitengoed. Mijn route gaat verder over deze buitenplaats in Engelse landschapsstijl en via een laan met aan weerszijden bomen loop ik dit landgoed uit.

Er is veel volk op de been. De één maakt een ommetje met zijn hond en de ander is bezig met zijn hardlooprondje.

Ik steek de weg over en loop weer het groen in. De paden zijn bezaaid met droge bladeren waar mijn wandelschoenen doorheen sloffen. Heel even loop ik in een woonwijkje met vrijstaande huizen, maar al snel wandel ik weer onder de hoge bomen.

Drentsche Aa en Poepenhemeltje

Ik kom bij de oude spoorlijn. Ik ga over dit kaarsrechte betonnen pad. Zo lang ik kan kijken loopt deze weg. Ik wandel een tijdje over deze baan en ik kom in het natuurgebied de Drentsche Aa.

“Ik loop een klein deel van de oude spoorlijn. De wandelroute “Wandelspoor” van 25 kilometer volgt min of meer de lijn van het voormalige tracé van de spoorlijn tussen Assen en Gieten.”

Ik ga door een klaphek en over een veerooster. Al snel weet ik waarom. Naast het kaarsrechte pad lopen witte runderen tussen het hoge gras. Ik vind het grappig om te zien dat het landschap zo snel verandert.

Mijn wandelroute loopt niet verder het gebied in maar wijkt af naar rechts. Volgens de routebeschrijving moet ik het fietspad volgen, maar ik wijk er even van af om over het vlonderpad te gaan. Het pad eindigt bij het Poepenhemeltje.

Bij het Poepenhemeltje lag de oude schans van Bommen Berend. De bisschop van Münster, Bernhard von Galen alias Bommen Berend, bouwde deze schans in 1672 tijdens de belegering van Groningen.

Een zonnetje breekt door en twee wandelaars peuzelen hun broodje op aan de rand van de oude schans.

Ik kan niet direct op mijn oude route komen en maak nog een ommetje door het sompige Drentse landschap. Via een bruggetje kom ik weer op mijn oude route.

Het landschap van de Drentsche Aa gaat over in een boerenlandschap met omgeploegde akkers en boerderijen. Ik wandel over een wal tussen de akkers. In de verte zie ik hoge witte galerijflats.

Via een smal paadje kom ik bij de woonfabrieken. Ik verbaas me over het feit dat ze deze lelijke flats in dit lieflijke landschap hebben geplaatst.

Buurtschap Anreep

Al snel laat ik de woonblokken achter me en wandel ik over een oud Kerkpad door een omgeving met weidse uitzichten en sprookjesachtige doorkijkjes rond het Anreperdiep en het buurtschap Anreep.

Ik moet een opvallend ommetje maken om op een historische Mandenweg te komen. In deze omgeving lag vroeger heide en de oude wegen werden gebruikt om de schapen van de heide naar de stal te brengen.

De oude weg komt uit op een nieuwbouwproject, waar een deel van de route wordt geblokkeerd door een bouwhek. Ik moet maar heel even omlopen op mijn oude route uit te komen.

GGZ Drenthe en Vanboeijen

Ik kom bij het terrein van Vanboeijen, de organisatie die mensen met een verstandelijke beperking ondersteuning biedt. Ik loop tussen de woongemeenschappen door. Onderweg kom ik cliënten tegen met hun begeleiders.

Ik kies het Hazepad en het gebied met veel groen gaat over in het terrein van de GGZ Drenthe. Ik wandel een tijdje over dit uitgestrekte gebied waarna ik in het Asserbos terecht kom.

Asserbos en het Duurzaamheidscentrum

Het Asserbos, dat dichtbij het centrum van Assen ligt, is al eeuwenoud en één van de oudste bossen van Nederland. Ik wandel over de lanen tussen de torenhoge dennen. Ik wijk even van de rechte lanen af om over wat smallere bospaden te lopen.

Op één van de vele bankjes in het bos strijk ik neer om wat water te drinken. Ik word begroet door een vrolijke zwarte labrador, die al wegsnelt om haar zwarte hondenvriendin Julie te begroeten. Even komen de twee zwarte viervoeters naar mijn bankje, maar hun baasjes roepen al snel de enthousiastelingen.

Even sjouw ik door het bos voordat ik bij het Duurzaamheidscentrum kom. Het is een fraai staaltje architectuur, het gebouw van dit centrum. De gemeente Assen en Stichting Het Drentse Landschap werken hier samen aan een activiteiten.  Dit wordt gerund door Stichting Phusis, een organisatie, die mensen met een licht verstandelijke beperking ondersteunt.

Bij het Duurzaamheidscentrum ontmoet ik vrienden uit Assen , die de laatste kilometers van de route meewandelen.

“Jeanine van de blog Jajofotografie bezocht even geleden het Duurzaamheidscentrum. Bekijk hier haar blog over dit veelzijdige centrum.”

Na twintig minuten zijn mijn vrienden met hun dochters er. We beklimmen samen de uitkijkpost en hebben een mooi uitzicht op de kinderboerderij en de moestuin.

De laatste kilometers van de route gaan door het bos en het centrum van de stad. Omdat ik nog een hele reis naar huis voor de boeg heb, besluit ik om de snelste route naar het station te nemen en het Drents Museum voor een andere keer te bewaren.

Wandelroute Stadse Tocht Assen 

Ik wandel de Stadse Tocht Assen. Wil jij deze wandeling rondom Assen ook eens lopen? Kijk hieronder voor de wandeling en de gids waar deze wandeling uit komt. 

• Facebook
• Instagram
• Twitter