Op een zonnige doordeweekse dag reis ik met de metro naar Badalona. Ik volg een culturele route van 7,5 kilometer langs de mooiste plekken van deze badplaats. Ik stap uit bij Badalona Pompeu Fabra, de eindhalte van metrolijn L2. Ondanks dat Badalona niet een plek is die door toeristen wordt overlopen, heeft de badplaats net boven Barcelona veel te bieden.
Casa Jaume Botey
Mijn wandeling start bij het metrostation en ik loop een kleine aanlooproute tot mijn eerste bezienswaardigheid, Casa Jaume Botey, ook bekend als Ca l’Amigó, een modernistisch gebouw. Een tijdlang werd het huis bewoond door de Jungfrauschool. Het werd later gerestaureerd en herbergt momenteel het hoofdkantoor van het gemeentelijk ziekenhuis van Badalona.
Smalle straten met patio’s
Ik neem de straat omhoog en wandel door smalle straten met patio’s. Bij het Grondwetsplein zet ik de modernistische fontein op de foto. Ik dwaal verder door de kleine straten.
Ik passeer de kerk van Santa Maria en wandel verder omhoog en kom langs het terras van Can Joan. Bij een karakteristieke straat kom ik bij een antieke wasplaats.
Ik verlaat even de smalle straten en wandel langs een verzorgingshuis. Het is bijzonder groen hier en het ruikt heerlijk door de paarse bloemetjes.
Begraafplaats Badalona
Tussen huizenblokken kom ik bij een begraafplaats. Net als de andere begraafplaatsen bestaat deze uit muren met graven. Midden op de begraafplaats is een kapelletje. Achterin de begraafplaats vind je het protserige Mausoleum van de familie van de Anijsfabriek Anís del Mono.
Romantische tuinen van het Can Solei en Ca l’Arnús
Ik verlaat de rustplaats en wandel al snel de romantische tuinen van het Can Solei en Ca l’Arnús in. Arnús i de Ferrer was een bankier en zakenman die deel uitmaakte van de hogere burgerij van Barcelona.
In 1859 besloot hij een deel van het oude landgoed Mas Solei te kopen en het in twee privé-eigendommen te verdelen: Can Solei de Baix en Can Solei de Dalt of Ca l’Arnús. Na verloop van tijd noemde iedereen het Can Solei en Ca l’Arnús om ze gemakkelijker te kunnen onderscheiden. In 2007 werd het een openbaar park zoals het nu is.
Ik maak een lange wandeling door dit sfeervolle park dat prachtig is onderhouden. Tijdens mijn route van ongeveer 2 km door het park zie ik verschillende planten en bomen en unieke architectonische elementen uit die tijd, zoals de klokkentoren, het kasteel, het meer, de Arnús Toren, de Torre del Agua, en de Glorieta.
Ik wandel over slingerpaden en romantische bruggen. De geur van de witte bloemen van de Australische laurier komt me tegemoet. Er is een kruidentuin, die volop in bloei staat. Het is opvallend rustig in de tuin.
Buiten een wandelaar met een hond en twee jonge vrouwen, die een fotoshoot maken voor nieuwe oorbellen loop ik vrijwel alleen. Via een lange laan met platanen wandel ik het park weer uit.
Rambla de Badalona
Ik loop naar het centrum van Badalona en kom op de Rambla de Badalona. Een prachtige straat met palmbomen. Naast de Rambla loopt een spoorlijn van de trein, die naar Mataro gaat. Ook hier is het opvallend stil.
Er heerst een serene sfeer en met het zonnetje is het hier goed vertoeven. Ik ga even op een bankje zitten om de voorbijgangers gade te slaan. Een man met een bordercollie probeert zijn hond in bedwang te houden omdat hij de voorbijrijdende trein probeert te pakken. Het is een komisch gezicht.
Pont del Petroli en Anís del Mono
Mijn route gaat verder over de Rambla en via een onderdoorgang kom ik bij het strand. Op het strand liggen hier en daar badgasten en fitnessen jongeren bij een buiten fitnessplaats. Ik wandel een tijdje langs het strand.
Ik passeer twee iconische punten van Badalona: de Pont del Petroli, een lange brug die dienst deed als losplaats, en het beeld van de Anís del Mono, een aap die als reclamebord diende voor een likeur die hier gemaakt werd. Achter me zie ik de Anijsfabriek.
Mijn wandeling gaat verder richting de winkelstraten. Ik kom nog langs een rijtje met modernistische huizen en in de winkelstraat nog langs de antieke markt en apotheek.
Menu del día bij Restaurant la Badalonesa
In de wijk Pep Ventura vlakbij de oude overdekte markthal strijk ik neer bij Restaurant La Badalonesa, een authentiek Catalaans restaurant.
Ik ben de eerste restaurantgast. Ze hebben alleen het Menu del dia dat op een krijtbord is geschreven. In het lege restaurant, ben ik nog in staat om het enige gereserveerde plekje uit te kiezen. Bij de vriendelijke ober bestel ik canelones als voorgerecht en rundvlees met patat als hoofdgerecht. Heel snel staan mijn dampende canelones op tafel. Inmiddels stroomt het restaurant vol met werklui, die de siesta gebruiken om een lunch te nuttigen. Ik sluit mijn driegangenlunch af met een flan.
Wandelroute
Wil je ook wandelen buiten de gebaande paden in Badalona? Kijk hieronder voor de wandelroute.
Volg me ook via
Vera Wandelt 