Ik stap op de fiets naar Kasteel Duivenvoorde. Dit jaar is een bijzonder jaar, want het kasteel bestaat 800 jaar. Ter gelegenheid daarvan zijn er allerlei activiteiten. Vanaf 16 april is er een jubileumtentoonstelling te bezoeken en er worden ook bijzondere diners georganiseerd. Voor kinderen komt er een boek, “Het Spook van Annabel” en er is een speciaal 800-stappenpad met speeltoestellen aangelegd in het park.
Als ik aankom bij de parkeerplaats zet ik mijn fiets neer en koop ik een kaartje via een QR-code. Het kasteel zelf is nog dicht en ik maak met een wandeling door het park.
Duivenvoorde is een van de oudste kastelen van Zuid-Holland en bijzonder omdat het van 1226 tot 2019 door dezelfde familie is bewoond. De familienamen veranderden in de loop der eeuwen, maar het bleef steeds in handen van directe nakomelingen. Het begon in 1226, toen Filips van Wassenaer het kasteel in leen kreeg. Wat toen een woontoren was, groeide uit tot het kasteel dat er nu staat. Door verbouwingen in 1631 en 1717 kreeg het zijn huidige, symmetrische vorm.
Voorjaar in het park
Ik loop richting het kasteel en ga over de brug. Daar staan vazen met mythologische figuren. Vanaf de brug kijk ik uit over de polder. Het wordt droog en de zon komt door. Op het gras bij het water lopen ganzen. Een aantal vliegt weg, maar één blijft zitten. Als ik beter kijk, zie ik kleine gele pulletjes onder haar vandaan komen. Ik loop er met een boog omheen zodat ik ze niet stoor.
Van Franse Barokpark naar park in Engelse landschapsstijl
Daarna wandel ik verder door het park. De tuin is aangelegd in Engelse landschapstijl. Dat is niet altijd zo geweest: vroeger lag hier een Franse baroktuin. Tussen 1841 en 1849 is het park omgevormd naar het ontwerp van Jan David Zocher. Je ziet dat terug in de slingerpaden en de open stukken met zichtlijnen.
Ik loop tussen de eiken, waar de bladeren net beginnen te groeien. Overal staan monumentale bomen. Bij sommige bomen staan bordjes met namen van mensen. Bij een grote groene beuk aan het water lees ik een bordje voor de elektricien van Duivenvoorde, uit de periode 1985–1995.
Tennispark en een paardenkerkhof
Verspreid door het park staan bordjes met informatie over de geschiedenis van deze plek. Door die bordjes kom ik onderweg meer te weten over wat hier vroeger was. Zo lees ik over een oude tennisbaan en een plek waar ooit een paardenkerkhof lag. Zonder die uitleg zou ik er zo aan voorbij lopen.
Broedseizoen in het wandelpark
Een deel van het park is afgesloten vanwege het broedseizoen, van 15 maart tot en met 15 juli. Ik blijf op de open paden en loop langs de rand van het park. In een weiland aan de overkant zie ik een zwanenkoppel. Er staat een bankje met uitzicht over de polder, maar het is nog nat van de regen.
Het 800-stappenpad
Ik kom bij het 800-stappenpad, dat is aangelegd vanwege het jubileum. Ik loop het pad van begin tot eind. Het is een rustig pad met een eenvoudige ondergrond van houtsnippers.
Na ongeveer een half uur ben ik weer terug bij de parkeerplaats. Ik pak mijn fiets en ga weer naar huis. Het kasteel heb ik vandaag niet van binnen gezien, maar het park is al de moeite waard. Later dit jaar kom ik nog een keer terug, bijvoorbeeld voor de tentoonstelling.
Kasteel Duivenvoorde
Wil je zelf een wandeling maken door het park of een bezoek brengen aan Kasteel Duivenvoorde? Kijk hieronder voor meer informatie.
Volg me ook via
Vera Wandelt 