Het is grijs als ik de deur van mijn B&B in Den Burg achter me dichttrek. Het is koud en winderig en er is geen zon te zien. De paarden in de wei dragen een jasje, wat meteen laat zien hoe guur het weer is. Ik start mijn 13 kilometer lange wandeling, de Trage Tocht Texel vanuit Den Burg, direct vanaf de B&B en loop het centrum van Den Burg in. De winkels zijn nog dicht en de straten liggen er stil bij. Ik passeer het gemeentehuis en een klein industrieterrein. Al snel ben ik aan de buitenrand van het dorp.
Buitenrand van Den Burg
Zodra ik het dorp uitloop, verandert het landschap meteen. De paden zijn drassig en slingeren tussen uitgestrekte weilanden, waar aan beide kanten Texelse schapen grazen. Het zijn stevige dieren met brede koppen en normaal gesproken witte wol, al oogt die met dit weer iets minder wit. Tussen de weilanden staan ook de karakteristieke schapenboeten: kleine houten schuurtjes met een schuin dak, vroeger gebruikt om hooi en gereedschap in op te slaan.
De Hoge Berg
Het terrein begint langzaam te golven. Even heb ik het gevoel dat ik in Zuid-Limburg ben, maar ik ben nog steeds op Texel. Ik wandel over De Hoge Berg, een keileembult die zo’n vijftien meter boven de Waddenzee uitsteekt. Het is geen grote heuvel, maar het geeft wel een heel ander uitzicht dan het omliggende eiland. Het pad loopt tussen tuinwallen door, oude aarden wallen die gemaakt zijn van plaggen en schapenmest. Ze dienden vroeger als perceelafscheiding en bescherming tegen de wind. Ze doen me denken aan het Twentse land.
Na een tijdje kom ik langs een kleine begraafplaats en vervolg ik mijn route door de open weilanden. De paden lopen dicht langs boerenland en zijn duidelijk afgezet met hekken, zodat je precies ziet waar je wel en niet mag lopen. Even denk ik dat ik een blaffende boerderijhond tegenkom, maar gelukkig is er geen hond te bekennen.
Oudeschild
In de verte zie ik de molen van Oudeschild. De route gaat er officieel niet langs, maar ik besluit er toch even een uitstapje van te maken, alleen al om te lunchen. Langs de witte dijkhuizen loop ik het dorp in en strijk neer bij de Vismarkt. Bij de ingang zit een schildpadpoes. Ze loopt rond en bedelt om een aai of zit rustig te wachten op een stukje vis. Ik bestel een bord friet met gebakken vis. Simpel en lekker. Het brengt me meteen terug naar de visafslag in Lauwersoog.
Museum Kaap Skil
Na de lunch loop ik naar het museum Kaap Skil. Het museum is interactief en laat het verleden van Texel zien. Binnen is een grote maquette van de Reede van Texel, waar vroeger honderden schepen voor anker lagen.
Het topstuk van het museum is het Palmhoutwrak, met een zijden jurk die in het wrak gevonden is. Daarna loop ik naar het openluchtmuseum, waar een nagebouwd vissersdorpje is te zien. In elk huisje is iets te bekijken: een schoenmakerij, een smederij, een kruidenierswinkel. Ook kun je binnenkijken bij de Oudeschildse molen. Het meest indrukwekkend vind ik de jutterij, een verzameling voorwerpen die jutters op het strand hebben gevonden.
Oude Waddendijk en vogeluitkijkpunt
Na het museum loop ik een stukje terug en pak de route buiten het dorp weer op. Ik wandel over de oude Waddendijk en heb een mooi uitzicht over de Waddenzee. In de verte zijn de schansen uit de Franse tijd te zien. Na een tijd over de dijk bereik ik een groot vogeluitkijkpunt.
Daarna buig ik af richting Den Burg en wandel over een grasdijk terug. Al snel sta ik weer in het oude centrum, waar mijn wandeling in de morgen begon.
Wandelroute
Wil je deze 13 kilometer lange Trage Tocht Texel vanuit Den Burg zelf ook lopen? Kijk hieronder voor de wandelroute.
Volg me ook via
Vera Wandelt 