Tijdens de kerstvakantie begin ik mijn winterwandeling bij treinstation Hollandsche Rading. Ik volg de route “Hoorneboegse Heide en Zonnestraal” uit de wandelgids “Wandelen in Gooi en Vechtstreek”, een wandeling van 16 kilometer.
Landgoed Einde Gooi
Ik start met een korte aanloop door Landgoed Einde Gooi. De bomen zijn kaal, de voetpaden zijn bedekt met bladeren en hier en daar zie ik wat mos. Het is rustig. Ik zie alleen een paar vinkjes en mezen rondfladderen en in de verte hoor ik een specht tikken op dood hout. Op de boomstammen groeien de laatste paddenstoelen. Het is koud en er komen witte wolkjes uit mijn mond. Het voelt echt als een typische winterwandeling.
Zwarte Berg
Al snel wandel ik het beboste Zwarte Berg in. De loofbomen maken plaats voor dennen en het ruikt heerlijk naar dennennaalden. Mijn wandelschoenen gaan over een laag met naalden. Onderweg kom ik veel honden tegen met hun baasjes. Kleine en grote viervoeters rennen door het bos, sommige springen enthousiast tegen me op, anderen zoeven voorbij. Het lijkt alsof iedereen hier even zijn hond uitlaat in het bos.
Hoorneboegse Heide
Dan kom ik bij de Hoorneboegse Heide. Hier is het ineens een stuk drukker. Het blijkt dat er een georganiseerde wandeling is met uitsluitend witte honden. Een mevrouw vertelt me dat dit de “Witte Wolkenwandeling” is.
Overal om me heen rennen honden: grote en kleine, jonge en oudere en ze gaan allemaal vrolijk door elkaar heen. Een bordercollie legt zijn balletje voor mijn voeten en kijkt me vragend aan van: “Gooi jij ‘m even?” Dat doe ik natuurlijk en hij rent er meteen achteraan. Na drie keer met de bal gooien, wandel ik weer verder.
Aan de zuidkant van de heide kom ik bij Buitenplaats Hoorneboeg. Ooit was dit het landgoed van Pieter van Loon, later uitgebreid door Anton van Sinkel met een boerderij en een schuur. Nu kun je er cider proeven, workshops volgen of lunchen en dineren bij Restaurant Bij de Tuinman.
Landgoed Zonnestraal
Na de heide bereik ik Landgoed Zonnestraal. Het hoofdgebouw valt meteen op. Het is strak wit met lichtblauwe accenten, grote ramen en strakke lijnen. Ik blijf even staan om rond te kijken. Het gebouw is een typisch voorbeeld van het Nieuwe Bouwen uit de jaren ’20. Het is functioneel, modernistisch en licht. Alles lijkt ontworpen om de patiënten van het voormalige sanatorium zo goed mogelijk te laten herstellen.
Binnen is een voorbeeldkamer ingericht zoals die er vroeger uitzag in het sanatorium. Ik zie eenvoudige meubels, een groot raam om naar buiten te kijken en een bed waar patiënten konden liggen om te rusten.
Verspreid over het terrein staan TBC-huisjes. Het zijn kleine houten bouwwerken waarin tuberculosepatiënten in afzondering konden herstellen.
Bij de brasserie wil ik even lunchen, maar alle tafeltjes zijn bezet. Jammer. Ik had wel zin in een uitgebreide lunch.
Afsluiting bij het Perron
Ik wandel weer richting station Hollandsche Rading en ik sluit mijn wandeling af bij het Perron. Ik ben de tweede gast en bestel meteen een punt kersenkwarktaart met een cappuccino. Perfect om weer op te warmen na een frisse winterwandeling in het Gooi.
Wandelroute
Wil je ook wandelen in het Gooi? Kijk hieronder voor de wandelroute en voor de wandelgids “Wandelen in Gooi en Vechtstreek” van Sietske de Vet en Ad Snelderwaard.
Volg me ook via
Vera Wandelt 