Tijdens een weekendje Rotterdam maak ik een wandeling van 12,5 kilometer. Deze komt uit de Time to Momo-gids: “Noordereiland, Kop van Zuid, Katendrecht & Scheepvaartkwartier”. Een verrassend afwisselende route. De zon schijnt uitbundig en het is zo’n 20 graden. Een heerlijke dag om de Maasstad te verkennen.
Haring en oesters van de markt
Ik start bij station Rotterdam Blaak. Ik wandel eerst even over de warenmarkt, die hier zaterdags altijd staat. Op de markt bestel ik een haring in stukjes, maar de man achter de kraam kijkt me verbaasd aan. “Die heb ik niet.” Blijkbaar eet je die hier nog steeds uit het vuistje, boven je hoofd.
Bij een andere viskraam proef ik ook een Hollandse en een zoetere Gillardeau-oester. Daarna wandel ik de Markthal in. Aan de binnenkant van de hal hangen enorme metalen platen met het kunstwerk “Horn of Plenty”. Het is met 12.000 m² het grootste kunstwerk ter wereld. Het is zo groot als twee voetbalvelden. Je ziet er kleurrijke vruchten, vlinders en paddenstoelen, allemaal producten die je op de markt kunt kopen.
Over het Noordereiland: De Hef en Loods 24
Over het Noordereiland wandel ik langs De Hef, een oude spoorbrug die ooit Rotterdam-Zuid met het centrum verbond.
Ik kom bij de Entrepothaven. Daar staat een standbeeld van Lodewijk Pincoffs. Hij was een zakenman en politicus. Hij speelde een grote rol bij de ontwikkeling van de haven. Na een financieel schandaal vluchtte hij naar Amerika. Ik lunch met een heerlijk Surinaams broodje bij de Entrepothaven.
Even verderop sta ik stil bij Loods 24. Hier was vroeger een havenloods. Deze loods werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt als verzamelpunt. Het was voor de deportatie van Joodse Rotterdammers. Tussen 1942 en 1943 werden hier bijna 7.000 mensen weggevoerd, het merendeel werd vermoord. Een gedenkmuur en het Joods Kindermonument herinneren aan deze zwarte bladzijde uit de stadsgeschiedenis van Rotterdam.
De Peperklip van Carel Weeber
Ik maak een uitstapje naar De Peperklip. Dit markante woongebouw uit 1982 van de onlangs overleden architect Carel Weeber heeft de vorm van een uitgevouwen paperclip. De kleurrijke gevels vallen meteen op. Nieuwsgierig loop ik een openstaande deur door naar de binnentuin, maar de deur slaat achter me dicht. Even een moment van paniek. Gelukkig komt er net een bewoner aan die me weer naar buiten helpt.
Afrikaanderwijk
Op de levendige Afrikaandermarkt ruik ik gegrilde mais en hoor ik het geluid van boodschappenkarretjes . In de buurt ligt ook de Botanische Tuin Afrikaanderwijk, bijna 100 jaar oud en ooit aangelegd voor biologielessen. De tuin is een rijksmonument en telt meer dan 850 plantensoorten. Helaas is hij in het weekend gesloten, maar door het hek krijg ik toch een indruk van deze groene oase.
Katendrecht: Verhalencentrum Belvédère en Deliplein
Ik wandel verder naar Katendrecht. Op een gevel zie ik een bijzonder kunstwerk van Teun Hocks. Een man kijkt omhoog. Hoeden dwarrelen door de lucht als bladeren. Het werk staat symbool voor aankomst, afscheid en vertrek.
In het Verhalenhuis Belvédère stap ik binnen in een warm ingericht restaurant met geblokte kleedjes. Boven bezoek ik een aantal exposities. Eén gaat over het Rotterdamse Jaar van de Vrouw 2025 met werk van Wally Elenbaas. Een andere gaat over Vietnamese migranten. In een sfeervolle huiskameropstelling vertellen jongeren de verhalen van hun (groot)ouders met foto’s, objecten en filmfragmenten.
Katendrecht was ooit één van de grootste zeemanswijken van Europa. In de 19e en 20e eeuw was het een kleurrijke buurt met cafés, jazzclubs, pensions en een grote Chinese gemeenschap. Lange tijd stond het bekend als de rosse buurt van Rotterdam. Inmiddels is het getransformeerd tot een populaire en culturele hotspot. Op het bruisende Deliplein drink ik een typische Indonesische Kopi Soesoe bij Kopi Soesoe. Het is een koffie met gecondenseerde melk en kardemom.
FENIX Museum
Aan de kade ligt het gloednieuwe museum Fenix. Het is in een monumentale loods uit 1923. Hier vertrokken of arriveerden ooit miljoenen migranten. Het museum presenteert migratie via hedendaagse kunst van meer dan 100 kunstenaars van over de hele wereld. Indrukwekkend vind ik het Kofferdoolhof. Het is een doolhofinstallatie van 2.000 koffers vol reisverhalen, die migratie en vertrek verbeelden. Voor de tentoonstelling konden mensen hun koffer doneren.
Spectaculair vind ik De Tornado, een dubbele helix-trap op het dak. Als bezoeker loop je als het ware een spiraalvormige reis. Het staat symbool voor de reis van een migrant: bewegen zonder precies te weten waar je uitkomt.
Wilhelminapier en Hotel New York
Ik vervolg mijn weg over de Hoerenloper, de voetgangersbrug die Katendrecht verbindt met de Wilhelminapier. De bijnaam verwijst naar het verleden van Katendrecht als rosse buurt. Toen vonden zeelieden vanaf de pier via deze route hun weg naar de cafés en bordelen. Nu wandel ik er in alle rust overheen met uitzicht over het water.
Aan het einde van de brug ligt Hotel New York, het voormalige hoofdkantoor van de Holland-Amerika Lijn. Vanaf hier vertrokken duizenden emigranten naar Amerika.
Het Fotomuseum Rotterdam: “Je moest eens weten”
Mijn laatste stop is het Fotomuseum Rotterdam, dat binnenkort verhuist naar Pakhuis Santos aan de Rijnhaven in Rotterdam. Ik bezoek de tentoonstelling “Je moest eens weten.” Ik leer over de levensverhalen van Turkse vrouwen. Zij kwamen vanaf de jaren ’60 naar Nederland.
Wil je deze wandelroute ook lopen?
Rotterdam laat zich van veel kanten zien tijdens deze wandeling. Wil je deze route ook lopen? Kijk hieronder voor de wandelroute.
Volg me ook via
Vera Wandelt 