In de herfst staan de bomen in herfsttooi, een ideaal moment om de Bomenroute van Voorschoten te wandelen. Ik wandel de 7,5 kilometer lange Bomenroute, die de Vereniging van Oud, Groen en Leefbaar Voorschoten heeft uitgezet. Ik loop langs 50 bijzondere bomen die in woonstraatjes, parken en het oude centrum van Voorschoten staan. Voor elke boom ligt in het trottoir een herkenningstegel met een QR-code, de naam en het nummer van de boom op de route. Vertrek- en aankomstpunt van de wandeling is het Ambachts- en Baljuwhuis bij de Voorstraat 12-14. Hier vind je ook een gietijzeren dorpspomp. Aan de Voorstraat 40 vind je bovendien een café met een toepasselijke naam: Café De Lindeboom.
Gele treurwilg en Vrijheidsboom
Ik start mijn wandeling bij de Koningin Emmalaan, waar ik oog in oog sta met een enorme gele treurwilg. Deze boom is eind jaren negentig geplant, maar inmiddels uitgegroeid tot een imposante verschijning. De takken hangen laag, waardoor de boom ook wel treurwilg wordt genoemd.
Vervolgens wandel ik naar het Oranjeplein. Daar kom ik twee bomen tegen. De jonge hemelboom heeft haar smalle bladeren al laten vallen. Ik moet de blaadjes wegvegen om de herkenningstegel te kunnen lezen. In het plantsoen staat nog een markante boom: de grote zomerlinde. Op 30 augustus 1945 is deze linde geplant. Schoolkinderen plantten de boom ter gelegenheid van de verjaardag van koningin Wilhelmina. Na 75 jaar kreeg de zomerlinde in september 2020 de naam Vrijheidsboom.
Japanse notenboom
Tegenover de zomerlinde staat een Japanse notenboom. Het blad van deze boom is volledig geel. Deze boom is niet opgenomen in de bomenroute. Maar ik vind het zeker het fotograferen waard. De Ginkgo biloba is een andere naam voor de Japanse notenboom. Het blad lijkt op een zwemvlies van een eend. Daarom wordt deze boom ook wel de eendenpootboom genoemd. In het najaar kleurt het blad prachtig geel.
Witte els en smalbladige essen
Ik wandel richting de bibliotheek van Voorschoten. In de tuin staat een witte els. De katjes in de boom zijn inmiddels bruine elzenproppen geworden. Aan de Wijngaardenlaan kom ik opnieuw een Japanse notenboom tegen. Deze boom is groter en heeft deels groene en deels gele bladeren.
Langs de Wijngaardenlaan tot aan het station Voorschoten staan nog meer bijzondere bomen. Onder andere de smalbladige essen, ook wel Raywood genoemd. Een deel van deze bomen heeft al bladeren verloren. Sommige bomen aan het begin van de Wijngaardenlaan kleuren oranje en rood. Dit levert een prachtig gezicht op.
Kerspruim en zilverberk
Ik loop de Oranjekade op. Vroeger stond hier een aantal grote gele treurwilgen. Veel van deze wilgen zijn gekapt. Ze zijn vervangen door jongere varianten. Verderop aan de Oranjekade staat een kerspruim. Deze boom heeft al een groot deel van zijn purperen blad verloren. In het voorjaar zijn de roze bloemen van de boom prachtig.
In de tuin van Papelaan 81 staat een enorme zilverberk. De bast van de boom is wit. Ik wandel verder richting de Rouboslaan. Bij het net nieuwe Huize Forestate zie ik weer een Japans exemplaar. Dit is de Honingboom, ook wel de Japanse pagodeboom genoemd.
Zilveresdoorn en bijzondere vruchten
Ik wandel door woonstraten en kom op een groot grasveld bij de Schimmelpenninck van der Oyenlaan twee grote zilveresdoorns tegen. Bij het Van Dulmplein zie ik bomen met prachtige vruchten: de kersappel en de kardinaalmuts. De kersappel is een kleine, rode appel, ter grootte van een kers, die zuur smaakt. Vroeger werd hij gebruikt in kerstdecoraties en voor het maken van sterke drank.
Kardinaalsmuts is een populaire struik in tuinen vanwege zijn herfstkleuren en vruchten. Het heeft slijtvast hout dat vroeger voor spinspoelen en molenonderdelen werd gebruikt. De giftige vruchten bevatten oranje zaden die door vogels worden verspreid.
Muurschildering van Jan van Dulm
Ook bij het Van Dulmplein kom ik een muurschildering tegen van een kaptein. Deze is ter ere van Jan van Dulm, een Nederlandse marineofficier en onderzeebootcommandant tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Rode beuken en slangenden boom
Ik wandel verder langs de Veurseweg, waar bij huisnummer 68 en 42 grote rode beuken staan. Ik zwaai naar één van de bewoners die voor het raam staat. De mevrouw zal wel gewend zijn dat de enorme beuk wordt bewonderd.
Bij nummer 48 staat een slangenden of apenboom. Dit is een grote, stekelige conifeer. De boom komt uit Chili en Argentinië. Hij kan tot wel 40 meter hoog worden.
Hollandse linden in de Voorstraat
Ik wandel richting het centrum van Voorschoten. In de Voorstraat, die sinds 1968 een Beschermd Dorpgezicht is, wandel ik tussen Hollandse linden. Deze bomen kleuren nu prachtig groen en geel. De oudste linden zijn meer dan tweehonderd jaar oud.
Italiaanse populieren en gevelsteen
Verderop bij de Raadhuislaan staan twee enorme Italiaanse populieren, typerend voor de jaren vijftig en zestig. Bij een flat aan de Raadhuislaan zie ik een gevelsteen van de voormalige korenmolen De Oranjeboom.
Zuster Anna Lambooplantsoen
Ik wandel richting het Zuster Anna Lambooplantsoen. Het is vernoemd naar Zuster Anna Lamboo. Zij was veertig jaar kraamverzorgster in Voorschoten. Bij de entree van het plantsoen zie ik drie essen.
Ik kan een aantal bordjes van de bomen niet vinden. Mogelijk zijn deze door het herstraten verdwenen. Bij de Palestrinalaan vind ik weer een bordje tussen de gevallen bladeren. Het is de prachtige rode amberboom.
Tulpenboom en papiermoerbei
Op het Sweelinckhof staat een fraaie tulpenboom, die in het voorjaar tulpvormige bloemen krijgt.
Naast de tulpenboom staat een papiermoerbei. Deze boom dankt zijn naam aan de Japanners, die in het verleden papier maakten van de binnenschors van deze boom.
Japanse zelkova en zwarte notenboom
Bij de Beethovenlaan kom ik weer een Japans exemplaar tegen: de Japanse zelkova. Deze boom behoort tot de iepenfamilie en wordt ook wel schijniep genoemd.
Ik loop het Park Adegeest in, waar enorm veel bijzondere bomen staan. Het lijkt wel een arboretum. Aan het begin van mijn wandelpad staat een zwarte notenboom. De bladeren van deze boom zijn inmiddels gevallen, net als de noten. In de boom hangen er nog enkele. De noten worden vaak in desserts en taarten verwerkt.
Grauwe abeel en hopbeuk
Ik wandel verder door het park en kom langs een hele grote grauwe abeel en een fraaie hopbeuk. De grauwe abeel is een kruising tussen de witte abeel en ratelpopulier. De hopbeuk is overigens niet de familie van de beuk, maar van de berk. De katjes van deze boom lijken op hopbellen. Tijdens mijn wandeling door het park kom ik nog een Hongaarse eik en een kurkboom tegen.
Berkhoutpark en bijzondere soorten
Ik passeer het Berkhoutpark, dat in 1937 werd aangelegd. Dit park is een rijksmonument en herbergt veel bijzondere bomen. In het park staan 31 bijzondere bomen, waaronder de Chinese vleugelnoot, de doodsbeenderboom, nothofagus, geelhout, Hongaarse eik en honingboom. Deze bomen zijn niet opgenomen in de wandeling, maar zeker het bekijken waard.
Jongste zwarte beuk en herdenkingslinde
Via de Leidseweg kom ik bij het gemeentehuis. Bij de vijver zie ik een jonge zwarte beuk met zwartbruine bladeren. Bij het fietspad in het Burgemeester Berkhoutpark staat een herdenkingslinde, geplant ter gelegenheid van de troonwisseling in 2013.
Bomenroute Voorschoten
Wil je ook wandelen langs de markantse bomen van Voorschoten? Kijk hieronder voor de routebeschrijving.
Volg me ook via
Vera Wandelt 